هر کسی یه جوری میگه دوسِت دارم

مثلاً :

دوست دارم عزیزم ، عاشقتم گلم ، من به شما علاقه دارم. من آره ، گفتن که نداره خودت باید بفمی ، خرابتم جیگر ، دیوونتم نازنینم و ....

اما من اگه یه روزی ، یه جایی ، چه توی گذشته چه تو آینده بخوام به کسی بگم دوسش دارم میگم که:

با دست های خالی دوسِت دارم

دست های خالیه خالی

دست های خالی از پاسپورت یا هر چیز زمینیه دیگه

امیدوارم اون روز  دست های خالی هنوز حرمت داشته یاشه.